2800 jaar geleden

Hieronder vind je een tekst van ongeveer 1400 jaar voor Mohammed dat de profeet Jesaja schreef over het vasten. Hij laat zien hoe de Schepper tegen het vasten aankijkt en welke dingen Hij belooft te doen als iemand rechtvaardig vast.

Jullie zeggen: Waarom zouden we vasten? Hij ziet het toch niet! Waarom onszelf kwellen? Hij schenkt er toch geen aandacht aan! Maar ik zeg: Op vastendagen ben je uit op winst, je jaagt je arbeiders op.

Je vasten ontaardt in ruzie en onenigheid, loopt uit op handgemeen (vechten). Als je zo vast, dringt je gebed niet tot mij door. Jezelf kwellen, het hoofd laten hangen als een riet, in boetekleren op de grond zitten, noemen jullie dat vasten? (opgewekt blijven).

Alsof ik zoiets zou willen, alsof ik daarin genoegen heb! Nee, als jullie vasten, vast dan zo: maak de strakke banden los, verwijder het knellende juk, laat slaven in vrijheid gaan, bestrijd elke vorm van onderdrukking.

Deel je brood met wie honger lijdt, haal armen en daklozen in huis, geef kleren aan wie naakt is, onttrek je niet aan de zorg voor je naaste. Dan zul je stralen als de morgenzon. Bij ziekte zul je snel herstellen. Je goede werken zullen voor je uitgaan, en ik zal je dekken in de rug met al mijn majesteit.

Als je roept, geef ik antwoord; schreeuw je om hulp, ik ben er. Maak een eind aan onderdrukking, aan beschuldigingen en lasterpraat. Deel met wie honger lijdt, geef hem wat je zelf graag wilt. Geef volop aan wie tekort komt. Dan breekt in donkere tijden de zon voor je door; is het duister om je heen, dan wordt het helder als de dag.
Uit het boek Jesaja van de Bijbel.